झ्याल उही, र्‍याल उही: नयाँ नेपालको पुरानो राजनीति !

समाचार

गृहपृष्ठ
समाचार

झ्याल उही, र्‍याल उही: नयाँ नेपालको पुरानो राजनीति !

नयाँ दैनिकी आइतबार, माघ ५, २०८२

रुपेश साउद। नेपालको मूल समस्या नागरिक समाजको कमजोर अस्तित्व हो। दलतन्त्रले नागरिक समाजलाई या त आफ्नो कार्यकर्ता बनायो, या त बदनाम गरेर मौन गरायो। स्वतन्त्र सोच्ने सीमित नागरिक निराश भएर पाखा लागे।

नागरिक समाज बिना नयाँ नेपाल सम्भव छैन

यसको फाइदा दलतन्त्रले उठायो।
भ्रष्टाचार, कुशासन र सत्ता–कार्टेलिङमाथि प्रश्न गर्ने आवाज कमजोर बनाइयो। प्रश्न गर्नेहरूलाई विदेशी दलाल भनेर बदनाम गरियो। मूलधारे मिडिया कमजोर बनाइँदा, हल्ला र प्रायोजित प्रचार सामाजिक सञ्जालमार्फत “सत्य” बनाइयो।

जेनजी विद्रोह यही असन्तुष्टिको विस्फोट हो।
तर जेनजीपछि पात्र फेरिए, प्रवृत्ति फेरिएको छैन।
हिजो “बा” सर्वज्ञानी थिए, आज नयाँ अनुहारहरू ‘देश बनाउने उद्धारकर्ता’ का रूपमा प्रस्तुत भइरहेका छन्।

देश व्यक्तिले होइन, नागरिकले बनाउँछन्।
यदि बालेन, कुलमान वा रविले बनाइदिने देशमा नागरिकको भूमिका केवल ताली बजाउने हो भने, त्यो फेरि निराशाको चक्र हुनेछ।

मुख्य प्रश्न यही होः
• नागरिक विचार स्वतन्त्र छन् कि छैनन्?
• नयाँ नेतृत्वलाई प्रश्न गर्ने साहस र संरचना छ कि छैन?
• भत्किएको नागरिक समाज कसले पुनर्जीवित गर्ने?

यदि झ्याल उही र र्‍याल उही हो भने, फेरि खाडलमै पुगिन्छ।
त्यसैले अब प्रश्न पुराना दललाई होइन, नयाँ राजनीति गर्नेहरूलाई सोधिनुपर्छ —

नागरिक समाज बिना नयाँ नेपाल सम्भव छैन